Polish English German

"… Śród takich pól przed laty, nad brzegiem ruczaju,
Na pagórku niewielkim, (…), Stał dwór szlachecki, (…), lecz podmurowany;
Świeciły się z daleka pobielane ściany, Tym bielsze, że odbite od ciemnej zieleni…”
                                                                                         Adam Mickiewicz „Pan Tadeusz”

 

Z ogromną radością pragniemy zaprezentować oraz udostępniać Państwu odrestaurowany, XVI-wieczny Dwór obronny. W założeniu zabytkowym założyliśmy piękny ogród i odtworzyliśmy staw. Podjęliśmy trud rewitalizacji obiektu, którego wnętrza a także otoczenie przywołują myśli o dawnych czasach i sprawiają, że czas zatrzymał się na chwile, a my razem z nim. Remont trwał długo, każdy szczegół był starannie przemyślany tak, aby wiernie odzwierciedlał „przeszłość”. Jesteśmy dumni, że udało nam się odbudować to, co zostało zniszczone i zaniedbane w minionej epoce.
 

Wzniesiony około połowy XVI wieku dla Hieronima Mieleckiego Starosty Brzeskiego, Sandomierskiego, wywodzącego się ze znakomitego i bogatego rodu. Zwrócony frontem na północny wschód. Murowany z cegły, z narożnikami z ciosu wapiennego, tynkowany. Posadowiony na rzucie kwadratu, dwukondygnacyjny, podpiwniczony, posiadał pierwotnie charakter obronny. Piwnice sklepione kolebkowo. W pomieszczeniach parteru sklepienia krzyżowe, kolebkowe z lunetami, żaglaste. Kondygnacje rozdzielone profilowanym gzymsem. Okna prostokątne zamknięte półkoliście, z triforiami z wapienia. W narożniku północno-wschodnim drewniane okrągłe schody palowe, na piętrze zabiegowe. Otwór wejściowy zdobi gotycki portal z wapienia, drzwi dwuskrzydłowe, klepkowe w romby, nabijane żelaznymi ćwiekami. W XVIII wieku staje się własnością rodziny Lubienieckich, a w XIX wieku jego właścicielem staje się rodzina Skrzyńskich. W II połowie XIX wieku założenie dworskie wraz z 200 ha pól i lasów nabywa rodzina Paliszewskich, które pozostaje w ich rękach do 1939 roku. Po wybuchu II wojny światowej Niemcy pacyfikują wieś Skrzyszów i zamieszkują w dworze, zarządza nim Niemiec o nazwisku Bożek. Po wojnie właścicielem dworu są kolejno Piotr Chłędowski, Stanisław Karbowniczek, Elżbieta córka Stanisława i jej syn Zbigniew Karbowniczek, który sprzedaje dwór wraz z założeniem w 1988 roku, a jego właścicielem staje się Tadeusz Lech. Remont dworu, który niszczał od II wojny światowej został zakończony w 1996 roku. Wykonany został zgodnie z zasadami sztuki konserwatorskiej pod skrupulatnym nadzorem wojewódzkiego konserwatora pana Zbigniewa Juchy. W ścianie klatki schodowej prowadzącej na piętro zachowało się okno strzelnicze z XVI wieku. Wokół dworu zachowały się fragmenty fortyfikacji ziemnych z połowy XVI wieku. W północno-zachodnim narożniku fortyfikacji znajduje się drewniana kapliczka z II połowy XIX wieku. Wokół dworu zaprojektowano i urządzono hektar ogrodu z kwiatów i krzewów ozdobnych. Uświetniają go trzy drzewa - pomniki przyrody: majestatyczny 350-letni dąb szypułkowy, który w całej okazałości prezentuje swoje unikatowe piękno i dwie lipy 200-letnie.

DSC_0016.JPGDSC_0029.JPGDSC_0017.JPGDSC_1324.JPGDSC_0006.JPGDSC_0019.JPGDSC_0009.JPGDSC_0018.JPGDSC_1325.JPGDSC_0026.JPGDSC_0031.JPGDSC_3450.JPGDSC_0014.JPGDSC_3748 1024x768.JPGDSC_3478.JPGDSC_0011.JPGDSC_0003.JPGP6140458 1024x768.JPG